บทเห่ชมปลา

posted on 03 Jul 2011 14:22 by pranpanninlive

 

บทเห่ชมปลา

 

โคลง

       

                  พิศพรรณปลาว่ายเคล้า

คลึงกัน

     ถวิลสุดาดวงจันทร์

  แจ่มหน้า

มัตสยาย่อมพัวพัน

พิศวาส

     ควรฤพรากน้องช้า

ชวดเคล้าคลึงชม 

 
กาพย์
 

                 พิศพรรณปลาว่ายเคล้า

         คิดถึงเจ้าเศร้าอารมณ์

     มัตสยายังรู้ชม

         สาสมใจไม่พามา

                 นวลจันทร์เป็นนวลจริง

         เจ้างามพริ้งยิ่งนวลปลา

      คางเบือนเบือนหน้ามา

        ไม่งามเท่าเจ้าเบือนชาย

                  เพียนทองงามดั่งทอง

        ไม่เหมือนน้องห่มตาดพราย

      กระแหแหห่างชาย

         ดั่งสายสวาทคลาดจากสม

                  แก้มช้ำช้ำใครต้อง

         อันแก้มน้องช้ำเพราะชม

       ปลาทุกทุกข์อกกรม

         เหมือนทุกข์พี่ที่จากนาง

                 น้ำเงินคือเงินยวง

         ขาวพรายช่วงสีสำอาง

     ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง

         งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี**

                 ปลากรายว่ายเคียงคู่

         เคล้ากันอยู่ดูงามดี

      แต่นางห่างเหินพี่

         เห็นปลาเคล้าเศร้าใจจร

                  หางไก่ว่ายแหวกว่าย

         หางไก่คล้ายไม่มีหงอน

       คิดอนงค์องค์เอวอร

         ผมประบ่าอ่าเอี่ยมไร

                  ปลาสร้อยลอยล่องชล

         ว่ายเวียนวนปนกันไป

       เหมือนสร้อยทรงทรามวัย

         ไม่เห็นเจ้าเศร้าบ่วาย

                  เนื้ออ่อนอ่อนแต่ชื่อ

          เนื้อน้องฤๅอ่อนทั้งกาย

       ใครต้องข้องจิตชาย

         ไม่วายนึกตรึกตรึงทรวง

                  ปลาเสือเหลือที่ตา

          เลื่อนแหลมกว่าปลาทั้งปวง

        เหมือนตาสุดาดวง

          ดูแหลมล้ำขำเพราคม

                  แมลงภู่คู่เคียงว่าย

          เห็นคล้ายคล้ายน่าเชยชม

        คิดความยามเมื่อสม

          สนิทเคล้าเจ้าเอวบาง

                  หวีเกศเพศชื่อปลา

          คิดสุดาอ่าองค์นาง

        หวีเกล้าเจ้าสระสาง

           เส้นเกศสลวยรวยกลิ่นหอม

                   ชะแวงแฝงฝั่งแนบ

           ชะวาดแอบแปบปนปลอม

        เหมือนพี่แอบแนบถนอม

           จอมสวาทนาฏบังอร

                    พิศดูหมู่มัจฉา

           ว่ายแหวกมาในสาคร

        คะนึงนุชสุดสายสมร

            มาด้วยพี่จะดีใจ

 

 

 

ถอดคำประพันธ์

พันธุ์ปลาชนิดต่างๆว่ายวนเวียนอยู่ในสายน้ำทำให้มีจิตใจเศร้าหมอง ปลาทั้งหลายยังรู้ว่าไม่มีใจที่จะว่ายน้ำอยู่ในสายน้ำ พระจันทร์ส่องแสงสว่างมีความงามราวกับเนื้อตัวของปลาซึ่งมีความงามราวกับ เนื้อตัวของปลาซึ่งมีคางไม่โค้งมนเหมือนกับใบหน้ารูปร่างหน้าตาของผู้ชาย เปรียบดังทองไม่เหมือนกับน้องที่ห่มผ้าสไบ ปลากระแหซึ่งมีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทอง ดั่งปลาที่ว่ายจากกันไปอย่างเหมา